Sessiz Haykırışlar

Kabul görür mü yaşamın?
Anın, yarının...
Kaideler bellidir
Reddi itirazsız reddir

Kabullenemezsin yaşamı
Yıkılan zamanı...
Sessiz haykırışlar
Tüm benliğiyle parıldar

Zordur kabulu yaşamın
İnkara değer kaide
Değmezse yaşama
Başlar yine belirsiz

İçin içine sığmaz
Dökülür yaşların
Sonra başlar haykırışların
Sessiz haykırışlar

Yaşam budur
Ne adil
Ne zalim
İki ucu belirsiz denklemdir sadece

Düşlemekten

Yoruldum düşlemekten
Anlamsız beklemekten
Hayat geçerdi
Acılar yiterdi

Unutulmayan düşler
Anlamsız bilgiler
Neydi hayat
Yaşamın sırrı

Mutluluğun tüyosu
Yoruldum yürümekten
Geçersiz düşlerden
Bilinmeyen bekleyişten

Neydi bu hayat
Gecenin ardında doğan
Güneş gibi parlak
Verilecek armağan neydi

Ey Yalan Dünya

Ey yalan dünya
Neden böyle dönersin
Döndükçe, nice fenalıklar
Nice acılar...

Keder dolar için
Acılar hızla gelir
Adillik mi dersin
Bilmem adil midir yaşam

Ad da kalır terimler
Geçmez asla oradan
Özgürlükse bir zincir
Kırılmadan aşılmaz

Ey yalan dünya
Neydi bu şimdi
Bunca olanlar
Sadece bir hiç için miydi

Misafir oldun, geldin
Yolcu olup gideceksin
Sonra yitip
Biteceksin

Bu muydu özlemin
Olmasını dilediğin
Niceleri geldiler
Sonra yitip gittiler

Ey yalan dünya
Bir derin nefes
Bin şükür
Bin dua

Yetmez mi Durduğun

Yetmez mi durduğun?

Anı unuttuğun

Yalpalan kendine gel 

Hayata tutun...

Susma gel kendine,

Durma yürü daima...

Çığlığınla haykır,

Sonra yüksel semaya.

Hisler dökülen nimetler...

Kalem bir beden,

Beden olmuş bin neden,

Nedense haykıran dizeler...

Yetmez mi durduğun?

Amacını unuttuğun.

Titre ve sevin,

Geleceğe emin.

Korkma sözlerden.

Ahenk bir ritm,

Vurma yüzüne talihi,

Olmaz ki çabucak.

Haykır benliğini,

Yüksel semaya.

Unuttuğun ne varsa,

Yeniden umutla.

Hiçe geçmez ömür.

Amaçsız olmaz yaşam.

Gelmeden vakit,

Var huzur durağına.

Yine

Yine kanar içerim

Sanki hiç kanamamış gibi

hüznüm, acım, kederim...

Yazmaktı tek emelim

Geçer mi bu günler?

Yiter mi acım?

Kimseye söylemem

Zaten anlaşılamayan dır...

Kolay gibidir denilir

Zordur ortaya çıkan

İnanılması güç,

Yine gülünç...

Sabret, şükret, dua et...

Hayatın sırrı

Zor olandır bu sırlar

Anlaması güç olan

İçimdeki fırtına

Yitmez daima

Dökülen dizeler 

Kederle neşreder

Umut bir liman

Limansa huzura adanan ruh

Ruhsa belirsiz bir zaman

Bekler durur insan

Yine kanar içim

Bir merhem uman

Sabır, şükür, dua...

Hayatın dayanağı

Beklenen haber 

İhtiyaç duyulan misafir

Gelmesi istenen

Dilenen dua...

Kim Bilir

Kim bilir düşlerimi

Birer birer geçtiğini

İçim içimden geçerken

İçimin eridiğini

Günler mi zordu

Yoksa ben mi mızmızdım

Hayat geçer illa

Ya ağla ya yaşa

İki bilinmeyenli denklem

Başı sonu belirsiz

Zaman geçer hilesiz

Yaşamım, acılarım...

Bir güzel hece

Bir tatlı rüzgar

Kulağa hoş ezgiler

Yaşam veren haberler

Kim bilir hislerimi

Yalnızlık, dertlerimi

Ben mi diledim böyle

Neden bu söyle

Geçer illa ömür

Hızla durmadan

Sen yine sabırla

Yürü geç illa

Ben bilmem benliğimi

Bilsem bile...

Ne de olsa geçer

Yine zaman biter...

Neden

Neden geldin yine ?

Neden böyle yaparsın ?

Bilmez misin beni ?

Yine mi bunlar.

Yaşam mıdır bu ?

Yoksa çile mi ?

Bunu ben mi istedim ?

Bilerek mi yaptım ?

Neden yine gelirsin ?

Zor mu bırakmak ?

Sakince yaşamak.

Zordur bu yaşamak.

En zorudur insanın kendi.

Yaşamın benliği.

Kaygıların çilesi.

Yarının sorusu.

Yine geldin yanıma.

Unutturmazsın kendini.

Sanki istenirsin gibi.

Durmadan gelirsin.

Neden gitmezsin ?

İstenilmeden gelirsin.

Artık azade,

Bırak şahane.